Wat houdt zo’n MRA in? Voluit heet het de ‘EU-Canada Mutual Recognition Arrangement for Architects’. Deze overeenkomst maakt het makkelijker voor architecten uit de EU om een Canadese architectenlicentie te verkrijgen. Andersom kunnen Canadese architecten ook makkelijker een licentie verkrijgen in een EU-lidstaat. Hiervoor moet voldaan worden aan specifieke opleidings- en beroepservaringsvereisten.

De MRA is tot stand gekomen na een langdurig onderhandelingstraject tussen ACE en Canadian Architectural Licensing Authorities (CALA, nu ROAC), waarbij ook afstemming plaatsgevonden heeft met ENACA, de Europese netwerkorganisatie van architectenregisters. Het Architectenregister heeft in het kader van haar lidmaatschap bij ACE en ENACA bijgedragen aan de totstandkoming van de MRA.

De MRA zorgt ervoor dat er tussen de EU en Canada een stelsel van automatische erkenning van beroepskwalificaties van architecten geldt als aan de erkenningsvereisten van de MRA voldaan wordt, vergelijkbaar met de situatie zoals we die binnen de EU kennen. Het is daarbij goed te realiseren dat de vereisten voor automatische erkenning onder het MRA zwaarder zijn.

Als je als Nederlandse architect voldoet aan de vereisten van het MRA, beteken dit dat erkenning in Canada voortaan eenvoudiger zal zijn (en sneller en goedkoper). De MRA voorziet alleen in een formele toets; als aan de formele voorwaarden voldaan wordt, is een nadere inhoudelijke beoordeling van je beroepskwalificaties voor erkenning niet toegestaan. Als je niet (volledig) voldoet aan de vereisten van de MRA betekent dit alleen dat automatische erkenning niet mogelijk is. Nadrukkelijk is er dan nog wel de mogelijkheid van een reguliere erkenningsprocedure, waarbij voldaan moet worden aan de reguliere Canadese erkenningsvereisten.